Cecilia Helena Payne-Gaposchkin

{h1}

Cecilia helena payne-gaposchkin (payn guh posh kuhn) była urodzonym w wielkiej brytanii astronomem, który stał się autorytetem w dziedzinie gwiazd zmiennych (gwiazd zmieniających jasność) i struktury galaktyki drogi mlecznej. Była jedną z pierwszych kobiet, które awansowały na stanowisko profesora na uniwersytecie harvarda i pierwszą kobietą, która kierowała tam wydziałem.

Payne ukończyła studia w Cambridge w 1923 r., Uzyskując tytuł B.A. dyplom w 1923 r. Ponieważ w tym czasie kobieta mogła zdobyć jedynie „tytuł dyplomu”, Payne popłynął na pokładzie Caronii do Stanów Zjednoczonych w 1923 r., aby szukać większych możliwości. W tym samym roku rozpoczęła studia w Radcliffe College, prywatnym college'u sztuk wyzwolonych dla kobiet w Cambridge w stanie Massachusetts, ściśle związanym z Uniwersytetem Harvarda.

Niedługo przed tym, jak Payne przybył do Ameryki, dyrektor Harvard College Observatory, Harlow Shapley, rozpoczął program astronomiczny, aby zachęcić kobiety do studiowania w obserwatorium. Pierwszym uczniem była Adelaide Ames w 1922 r., A drugim uczniem była Payne. Payne intensywnie pracowała w Obserwatorium, a Shapley została jej doradcą. W ciągu dwóch lat uzyskała stopień doktora. stopień astronomii z Radcliffe, pierwszego doktoratu przyznanego za badania w Obserwatorium Harvarda. Harvard nie ustanowił jeszcze programu doktoranckiego w tej dziedzinie. Stała się także pierwszą kobietą, która otrzymała doktorat z astronomii od Radeliffe.

Jej praca dotyczyła atmosfery gwiazd. Złożyła doktorat rozprawa, która stała się książką Stellar Atmospheres - dla Radcliffe College w 1925 r. Urodzony na Ukrainie amerykański astrofizyk Otto Struve nazwał rozprawę Payne'a „niewątpliwie najbardziej błyskotliwym doktorem. rozprawa kiedykolwiek napisana w astronomii. ”Struve, który wniósł duży wkład w badania gwiazd, był znany przede wszystkim ze swoich badań widm gwiazd.

W latach 1927–1938 pracowała jako asystent techniczny Shapleya w Obserwatorium Harvarda. Shapley często powstrzymywał Payne przed użyciem nowego sprzętu elektronicznego, a on był odpowiedzialny za utrzymanie jej nazwiska poza katalogami Harvardu lub Radcliffe. Po latach dowiedziała się, że wypłacił jej wynagrodzenie z „wydatków na sprzęt”. W 1934 r. Amerykański astronom Henry Norris Russell odniósł się do Payne'a, gdy napisał, że najlepszym kandydatem w Ameryce na jego następcę na Uniwersytecie Princeton „jest niestety kobieta ! ”Russell miał duży wpływ na rozwój astrofizyki teoretycznej w Stanach Zjednoczonych i był dyrektorem obserwatorium na Uniwersytecie Princeton w latach 1912–1947. Ani Harvard, ani Princeton nie uważaliby kobiety za wykładowcę.

Również w 1934 r. Payne poślubił urodzonego w Rosji astronoma z Harvardu i astrofizyka Siergieja Gaposchkina. Pracowali razem przy wielu projektach gwiazd zmiennych.

Praca Payne-Gaposchkina w Harvard College Observatory pozostała nieoficjalna i niepotwierdzona. Żaden z kursów, których uczyła na Harvardzie, nie był wymieniony w katalogu do 1945 r. Ponadto widziała, jak kobiety chrząkają w swojej dziedzinie. Na zapleczu obserwatorium kobiety pracowały nad obliczeniami potrzebnymi do pomiaru lokalizacji gwiazd i wielkości katalogów wyników innych naukowców. Niektórzy z nich zaczęli od wysokich talentów naukowych, ale ich wysiłki zniechęciły. Mogliby stracić pracę, gdyby wzięli ślub lub skarżyli się na swoje niskie zarobki. W 1938 r. Payne-Gaposchkin otrzymał tytuł Phillips Astronomer.

Po II wojnie światowej (1939–1945) nowy obserwator przejął obserwatorium. Wreszcie, w 1956 r., Po 31-letnim oczekiwaniu, Payne-Gaposchkin otrzymał tytuł profesora astronomii na Harvardzie, stanowisko to utrzymywała do 1966 r. Była pierwszą kobietą, która została profesorem na Harvardzie. W tym samym czasie stała się pierwszą kobietą na wydziale, kierując Wydziałem Astronomii Harvarda w latach 1956–1960. Jej własne walki jako kobiety na polu zdominowanym przez mężczyzn pomogły Payne-Gaposchkin stać się silnym zwolennikiem młodych kobiet-studentów.

Osiągnięcia Payne-Gaposchkina w astronomii były liczne. Odkryła skład chemiczny gwiazd. W szczególności odkryła, że ​​wodór i hel są najbardziej licznymi pierwiastkami w gwiazdach i. dlatego we wszechświecie. Określiła również temperatury gwiazd. Nauczyła się tych rzeczy ze szczegółowych badań i analizy widm gwiazd o dużej jasności (astronomowie używają terminu jasność do ilości energii wydzielanej przez gwiazdę). Obejmowało to analizę światła gwiazd w odległych galaktykach poprzez przepuszczenie go przez pryzmat, który podzielił go na tęczowe pasmo kolorów zwane spektrum (widma w liczbie mnogiej). Na jednym końcu spektrum światła widzialnego jest czerwony, kolor o najdłuższej długości fali (odległość między kolejnymi grzbietami fal). Na drugim końcu znajduje się fiolet, który ma najkrótszą długość fali. Widmo światła wysyłane przez dowolną gwiazdę ma jasne i ciemne linie, które wskazują skład zewnętrznych warstw i atmosfery gwiazdy. Astronomowie porównali następnie widma światła gwiazd w odległych galaktykach z widmami podobnych gwiazd w naszej galaktyce macierzystej, Drodze Mlecznej.

Obserwacje i analizy gwiazd zmiennych wykonane przez Payne-Gaposchkina i Gaposchkina położyły podwaliny pod wszystkie dalsze prace nad gwiazdami zmiennymi i ich wykorzystanie jako wskazówek do budowy gwiazd. Gwiazdy zmienne to gwiazdy, które zmieniają swoją jasność. Istnieją cztery główne typy: (1) zmienne pulsujące, (2) gwiazdy wybuchające (zwane również zmiennymi kataklizmicznymi), (3) układy podwójne zaćmiące i (4) gwiazdy wirujące.

Zmienne pulsujące zmieniają jasność, gdy się rozszerzają i kurczą. Pulsują co kilka dni do co 100 dni. Jednym z typów zmiennych pulsujących jest cefeid. Astronomowie nazywają te gwiazdy zmiennymi Cefeidami, ponieważ odkryli pierwszą w konstelacji Cefeusza. Payne-Gaposchkin i inni astronomowie mogli określić odległość do zmiennych Cefeid, porównując pozorną jasność gwiazd z ich jasnością. Odkrycia, że ​​inne galaktyki są odległymi układami, które nie są częścią Drogi Mlecznej, dokonano poprzez obserwację cefeid.

Wybuchające gwiazdy wybuchają nieoczekiwanie z tak ogromną energią, że zrzucają ogromne ilości gazu i pyłu w przestrzeń kosmiczną. Jeden rodzaj badanej gwiazdy eksplodującej Payne-Gaposchkin nazywa się nowymi, mnogimi. Te gwiazdy stają się tysiące razy jaśniejsze niż zwykle. Ta jasność może utrzymywać się przez kilka dni lub nawet lat, a następnie gwiazda powróci do swojego słabego wyglądu. Niektóre nowe wybuchają raz po raz. Inny rodzaj wybuchającej gwiazdy, zwany supernową, jest tysiące razy jaśniejszy niż zwykła nowa.

Pliki binarne zaćmienia są gwiazdami podwójnymi, składającymi się z pary gwiazd, które poruszają się wokół siebie. Gwiazdy poruszają się w taki sposób, że jedna z nich okresowo blokuje światło drugiej. To blokowanie zmniejsza całkowitą jasność dwóch gwiazd widzianych z Ziemi. Pliki binarne zaćmienia są tylko jednym rodzajem podwójnej gwiazdy.

Od 1966 do 1979 r. Payne-Gaposchkin pozostawała emerytowanym profesorem Harvardu, a od 1967 do 1979 r. Była członkiem Smithsonian Astrophysical Observatory. Napisała wiele książek akademickich i podręczników, a także popularne Stars in the Making (1952) oraz Stars and Clusters (1979). Przez 20 lat redagowała publikacje Obserwatorium Harvarda, w tym czasopisma Bulletin, Circular i Annals, a także książki, które ukazały się pod tytułem Monografie Harvarda.

Kilka uczelni przyznało honorowe stopnie Payne-Gaposchkin. Royal Astronomical Society wybrało ją na członka, gdy jeszcze studiowała w Cambridge. Została również członkiem American Astronomical Society, American Philosophical Society oraz American Academy of Arts and Sciences. Zdobyła stypendium National Research Council Fellowship; Absolwent Medalu Stowarzyszenia Absolwentów Radcliffe; Nagroda Annie Jump Cannon Amerykańskiego Towarzystwa Astronomicznego; Nagroda Henry Norris Russell, American Astronomical Society; Award of Merit, Radcliffe College; oraz Medal Rittenhouse, Franklin Institute.

Gaposchkins miał troje dzieci, Edwarda, Katherine i Piotra. Katherine została astronomką i połączyła siły z matką, aby wspólnie opublikować kilka artykułów. Redagowała także autobiografię swojej matki, Cecilię Payne-Gaposchkin: autobiografię i inne wspomnienia (1984). Zmarła 7 grudnia 1979 r.


Suplement Wideo: Great Minds of Astronomy: Cecilia Payne-Gaposchkin.




Badania


Ludzie Nie Mogli Nadążyć Za Tym Robotem Z Burgerami, Więc Go Zwolnili
Ludzie Nie Mogli Nadążyć Za Tym Robotem Z Burgerami, Więc Go Zwolnili

Fizyk Mówi, Że Mogą Istnieć Perpetual Motion „Time Crystals”
Fizyk Mówi, Że Mogą Istnieć Perpetual Motion „Time Crystals”

Science News


Nowa Kontrowersja Związana Z Gmo: Czy Herbicydy Są Niebezpieczne?
Nowa Kontrowersja Związana Z Gmo: Czy Herbicydy Są Niebezpieczne?

Niekompetentni Ludzie Zbyt Nieświadomi, Aby To Wiedzieć
Niekompetentni Ludzie Zbyt Nieświadomi, Aby To Wiedzieć

Nikt Nie Widział Tego Wybuchu Wulkanu… Z Wyjątkiem Satelitów Nasa
Nikt Nie Widział Tego Wybuchu Wulkanu… Z Wyjątkiem Satelitów Nasa

Jaki Jest Najszybszy Samochód Na Świecie?
Jaki Jest Najszybszy Samochód Na Świecie?

Choroba Chagasa A Aids: 6 Różnic I 5 Podobieństw
Choroba Chagasa A Aids: 6 Różnic I 5 Podobieństw


PL.WordsSideKick.com
Wszelkie Prawa Zastrzeżone!
Kopiowanie Jakichkolwiek Materiałów Pozostawiono Tylko Prostanovkoy Aktywny Link Do Strony PL.WordsSideKick.com

© 2005–2020 PL.WordsSideKick.com